Á útsölunni eru nokkar bækur í kynjafræði. Þó þessi bók sem ég er að fjalla um er ekki flokkuð sem slík þá tel ég hana eiga fullan rétt á því.
Þetta er bókin Reglurnar eftir Sherrie Schneider og Ellen Fein.

Hvort sem þú ert átján ára eða áttræð, fegurðardís eða venjuleg útlits, munu Reglurnar höfða til þín. Með einföldum ráðleggingum um hvað má og hvað má ekki hjálpa Reglurnar þér að ná takmarkinu, að vera í einlægu, eðlilegu ástarsambandi. Nú á dögum einkennast samskipti kynjanna af óstöðugleika og tilviljanakenndri hegðun en Reglurnar viðurkenna ákveðna, einfalda staðreynd, nefnilega að karlar vita hvað þeir vilja. Annaðhvort laðast hann að þér eða hann gerir það ekki. Karlar kjósa ögrun fram yfir auðunninn sigur.
Þessi bók kennir konum hvernig þær eiga að haga sér til að næla í draumaprinsinn, væntanlega þennan á hvita hestinum. Hér eru síðan nokkrar af þessum gullnu reglum sem ekki má sleppa.
Aldrei tala við mann af fyrra bragði og aldrei bjóða upp í dans.
Ekki stara á menn né tala við þá of lengi.
Aldrei hringja í hann af fyrra bragði og nær aldrei hringja ef hann hefur hringt á undan.
Alltaf vera fyrri til að slíta símtali.
Aldrei fara á stefnumót á laugardegi ef boðið hefur ekki borist fyrir miðvikudag.
Hætta með honum ef hann gefur þér ekki rómantíska gjöf á afmælinu þínu eða á valentínusardeginum.
Aldrei segja honum hvernig hann á að gera hlutina.
Einnig eru ítarlegar reglur um hvernig skal haga sér á stefnumóti og hvernig skal kynlífið á að vera.
Mesta athygli mína vekur hins vegar 31. kafli bókarinnar sem ber heitið Ekki segja sálfræðingnum þínum frá reglunum. Fólk verður að lesa bókina til að vita meira um þetta.
Eins og ég segi þá hlýtur þessi bók að höfða til feminista. Enda kennir bókin konum að vera sterkar og ná takmarki. Eða er ég kannski að misskilja þetta?










