Í Séð og heyrt sem kemur út í dag fjallar Eiríkur Jónsson um einkalíf Sigmars Guðmundssonar og Þóru Tómasdóttur. Ég ætla nú ekki að fjalla um efnisatriði þessarar greinar heldur þá tilætlunarsemi sem kemur fram í orðum blaðamannsins.
Hér er brot úr greininni:
Sigmar og Þóra vilja ekki ræða einkamál sín og telja þau ekki eiga erindi við almenning. Þrátt fyrir að þau séu inni í stofum landsmanna á hverju kvöldi – og stundum oft sama kvöldið.
Því vaknar sú spurning. Hvað þarf fólk að koma oft fram í sjónvarpi til að almenningur eigi rétt á því að vita allt um einkalíf þess?
Spurningin er því hvort Morrissey sé þarna að hræsna á hæsta stigi? Kannski erfitt að segja. Mögulega er ósanngjarnt að láta mann á sextugsaldri standa við orð rúmlega tvítugs hugsjónamanns.
Annars er ég bara að bíða eftir að Amazon sendi mér þessa plötu. Nýju lögin hljóma vel og sýna að Morrissey er á toppnum og hristir af sér frábær lög.
Læt hérna fylgja með nýjasta singúlinn, That’s how people grow up.
Það er svolítið kaldhæðnislegt að þeir sem hafa verið harðastir við að stela tónlist og myndefni á netinu séu nú að safna liði gegn þeim sem hafa gert sjóræningjastarfsemina erfiðari. Boðað er að fólk eigi að senda Smáís tölvupóst og hóta því að sniðganga allar vörur sem tengjast samtökunum.
Þetta er eins og bankaræningi gefi út yfirlýsingu um að hann ætli að hætta í viðskiptum við þann banka sem bætir öryggisgæsluna hjá sér.
p.s. einnig er forvitnilegt að sjá framkvæmdastjóra Smáís nota tækifærið í viðtali a vísir.is og auglýsa þar nýja síðu sem hjálpar fólki að nálgast það efni sem hann sjálfur er að berjast gegn að sé í dreifingu. Mætti halda að hann sé haldinn masókisma.
Ég held að það væri best að þeir raunvísindamenn sem hafa gefið út hundruðir ef ekki þúsundir greina um hlýnun jarðar ættu að leggja þessa iðju sína á hilluna. Niðurstöður fræðilegra rannsókna þeirra veldur ekki gleði heldur aðeins áhyggjum hjá almenningi.
Í stað þeirra ættu stjórnmálafræðingar að sjá eingöngu um að fræða almenning um hlýnum jarðar. Menn eins og Hannes Hólmsteinn Gissurarson og Björn Lomborg.
Hólmsteinnin mætti í síðasta Silfur Egils og ræddi þar um vin sinn Lomborg og hugmyndir þeirra um nytsemi hlýnunar jarðar og skelfingarmanninn Al Gore sem hlaut friðarverðlaun Nóbels í vikunni.
Ef einhver spyr hvort það skipti ekki máli að hvorki Hannes né Lomborg séu menntaðir í raunvísindum þá verð ég að segja að sumir punkar í þeirra orðræðu gera lítið úr slíkum spurningum. Hér eru nokkur dæmi:
- Hverjum finnst ekki betra að vera úti í heitu veðri en köldu? Fólk sækir til heitari landa og því er hlýnunin hið besta mál.
- Hannes segist í æsku sinni muna eftir mjög köldu veðri. Þetta sanni að það séu sífelldar hitasveiflur. Því eru áhyggjur af hlýnun núna algjörlega óþarfar.
- Andrúmsloftið er að hlýna á Mars. Þar sem aukin koltvísýringslosun almennings er ekki að valda hlýnun þar þá getur hún alls ekki verið að valda því hér.
Með heimatilbúnum rökum eins og þessum þá hafa þeir Hannes og Lomborg algjörlega fullvissað mig um það að þessi hlýnun jarðar er algjört kjaftæði. Ég er því farinn að starta bílnum áður en ég fer að sofa, enda svo gott að hafa hann hlýjan og þægilegan þegar ég fer í vinnuna í fyrramálið.
p.s. ég vona nú að Hannes taki líka fyrir þessa kjánalegu þróunarkenningu. Hann er algjörlega rétti maðurinn til að sanna það að ég er ekki kominn af apa.
Í allan dag er ég búinn að vera með línuna “Straight outta Compton, crazy motherfucker named Ice Cube. From the gang called Niggaz With Attitudes” á heilanum. Alveg yndislegt
Stephen Fry birti á blogsíðu sinni í gær áhugaverða og stórskemmtilega grein um frægðina. Hann nær að skilgreina fyrirbærið “frægð” á stórmerkilegan hátt, enda sjálfur ekki ókunnugur umfjöllunarefninu. Sérstaklega eru skemmtilegar lýsingar hans á því þegar fólk ákveður að eiga við hann samskipti út á götu, þ.e. til að fá eiginhandaráritun og þesslags.
Ég mæli með að fólk lesi þessa grein, þó hún reyni kannski á þolrif einhverra enda lengri en bloggfærslur almennt. Ég ætla að láta fljóta með hérna smá kafla úr greininni þar sem Fry fær smá útrás á Dan Brown.
Dan Whatsit and his preposterously awful Leonardo book are actually relevant to our theme. I usually last longer with any best-selling novel, however pathetic, than I did with his. But in his case I knew from the very first word that this was a writer of absolutely zero interest, insight, wit, understanding or ability. A blunderer of monumental incompetence. The first word, can you credit it, is ‘renowned’. ‘Renowned symbologist Henry Titfeather ….’ or something equally drivelling, that’s how this dreadful book opens. How do you begin to explain to someone that you just don’t start a fictional story by telling your readers that your character is ‘renowned’? You show it, you don’t tell it.
… Read the rest of this entry »
Það er alveg ótrúlegt hvað vitlausar fréttir geta ferðast hratt frá slúðursíðu á netinu til moggabloggs og síðan endað í dagblaði. Án þess að neinn af þeim sem áframflytur fréttina geri hina minnstu tilraun til að athuga hvort hún styðjist við raunveruleikann.
Dæmi um þetta er þessi frétt á Orðinu á götunni á Eyjan.is. Þar er látið að því liggja að auglýsingastofan Hvíta húsið hafi stælt erlenda auglýsingu þegar þeir gerðu auglýsingu fyrir Umferðarstofu. Sannleikurinn er hins vegar sá að þessi auglýsing er hluti af alþjóðlegu auglýsingaátaki og Hvíta húsið því í fullum réttum. Sjá hér.
Ómar Valdimarsson, upplýsingafulltrúi og moggabloggari, étur síðan upp þessa vitleysu frá Orðinu á bloggsíðunni sinni. Hann bætir í og segir beint út að Hvíta húsið hafi stolið þessari hugmynd af erlendum kollegum sínum. Þ.e. þeir hafi selt Umferðarstofu stolna vöru. [Ekki er hægt að setja inn hlekk á þessa færslu Ómars, því hún er horfin. Honum hefur greinilega þótt það þægilegra að láta þetta hverfa en að viðurkenna klaufaskap sinn.]
Blaðið birtir þessa frétt síðan í blaði dagsinsi, 26. september, og vísar á Ómar sem heimild. [Það að Blaðið vísi á bloggfærslu sem hefur verið eytt sannar að það getur verið snúið að nota prívat heimasíður sem heimildir fyrir fréttir.]
Það er kannski hægt að skilja það að Ómar áframflytji þessa frétt frá Orðinu, sem nota bene er eini aðilinn sem hefur leiðrétt sig í þessu máli, enda er hann atvinnublaðrari og maður tekur því sem hann skrifar með miklum fyrirvara.
En að dagblað birti frétt þar sem auglýsingastofa er borin þeim sökum að stela hugmyndum, sem mætti túlka sem grófan atvinnuróg, án þess að hafa fyrir því að hafa samband við tengda aðila er dæmi um hræðileg vinnubrögð. Það má eiginlega segja að dagblað sem beitir svona aðferðum við fréttavinnslu sé búið að eyðileggja fyrir sér allan trúverðugleika.
